پاسخ داده شده: همه چیز در مورد بیمه و معافیت مالیات سایت های فروشگاه اینترنتی و کسب و کارهای پلتفرمی

کسب و کارهای پلتفرمی به دلیل پیچیدگی جریان های مالی (Cash Flow) خود، می بایست موارد مختلفی را در نظر بگیرند. قبل از پرداختن به این موارد، ابتدا چند تعریف را انجام می دهم:

• ارائه دهنده خدمت/محصول: شخص حقیقی یا حقوقی که از بستر کسب و کار پلتفرمی برای ارائه خدمت/محصول خود استفاده می کند.
• خدمات گیرنده (مشتری): مشتریان و کاربران وبسایت یا اپلیکیشن که از خدمت/محصول ارائه دهنده از طریق کسب و کار پلتفرمی استفاده می کنند.
• کسب و کار پلتفرمی اینترنتی و یا مارکت پلیس ها (Marketplace): کسب و کارهایی که خود ارائه کننده خدمت یا محصول نمی باشند، اما بستر واسطه گری بین ارائه دهنده خدمت/محصول به خدمات گیرنده (مشتری) را ایجاد می کنند و هزینه این خدمت/محصول را به طور کامل از خدمات گیرنده (مشتری) می گیرند و بخشی از آن را با کسر سهم کسب و کار و کسورات قانونی، به حساب ارائه دهنده خدمت/محصول واریز می کنند. 

تراکنش های مالی کسب و کارهای پلتفری به دلیل واسطه گری که بین ارائه دهنده و خدمات گیرنده ایجاد می کنند، می بایست از بعد های مختلف مالی مورد بررسی قرار گیرند. این موارد عبارتند از:

1. مالیات ارزش افزوده
2. مالیات حقوق موضوع تبصره 1 ماده 86 قانون مالیات مستقیم
3. حق بیمه پیمانکاری موضوع ماده 38 قانون تامین اجتماعی
4. سنوات، عیدی، بیمه اجباری و دیگر مزایای قانون کار
5. مسئولیت های حقوقی/کیفری ناشی از ارائه نامناسب خدمات توسط ارائه دهنده به خدمات گیرنده
6. پولشویی

در این پست، موارد 1 تا 4 که موارد مربوط به بیمه و مالیات می باشند بررسی می شوند.

1. مالیات ارزش افزوده:

 اگر خدمت یا محصول ارائه دهنده، جزو موارد معاف از مالیات ارزش افزوده اشاره شده در ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده نباشد، تراکنش های مالی کسب و کار مشمول پرداخت مالیات ارزش افزوده می باشد. 

توجه داشته باشید مالیات ارزش افزوده رو کسب و کار پرداخت نمی کند، بلکه خدمات گیرنده (مشتری) است که پرداخت می کند. در واقع کسب و کار با احتساب هزینه های خود و سود مورد نیاز خود، هزینه نهایی کالا را قیمت گذاری کرده و سپس 9% به آن اضافه می کند. این 9% را کسب و کار از خدمات گیرنده (مشتری) بابت مالیات ارزش افزوده می گیرد. کسب و کار 9% پول دریافت شده از مشتری را میگیرد و تحویل آن به دولت به سه صورت می باشد:

الف: اگر ارانه دهنده خدمت/محصول حقیقی بود و عضو سامانه ارزش افزوده نبود: خود کسب و کار مستقیما توسط اظهارنامه ارزش افزوده خود، مالیات را به دولت پرداخت می کند.

ب: اگر ارائه دهنده خدمت/محصول حقیقی بود و عضو سامانه ارزش افزوده بود:  در این حالت، مالیات ارزش افزوده دریافت شده از خدمات گیرنده (مشتری) به نسبت درآمد کسب و کار و ارائه دهنده خدمت/محصول تقسیم میشود، سپس ارائه دهنده برای میزان درآمد خود فاکتور رسمی صادر می کند و مالیات ارزش افزوده سهم ارائه دهنده که از خدمات گیرنده (مشتری) دریافت شده بود به وی پرداخت میشود تا ارائه دهنده خدمت/محصول مالیات ارزش افزوده سهم خود را به دولت پرداخت کند. کسب و کار نیز، مالیات ارزش افزوده سهم خود را که از خدمات گیرنده (مشتری) دریافت کرده است جداگانه پرداخت می کند و برای آن فاکتور رسمی صادر می کند.

ج: اگر ارائه دهنده خدمت/محصول حقوقی بود و عضو سامانه ارزش افزوده بود: این حالت نیز مانند حالت ب:  اگر ارائه دهنده خدمت/محصول حقیقی بود و عضو سامانه ارزش افزوده بود می باشد. 

 

2. مالیات حقوق موضوع تبصره 1 ماده 86 قانون مالیات مستقیم: 

در این مورد ابتدا متن قانون را می آورم:

 

تبصره 1 ماده 86 قانون مالیات مستقیم: در مورد پرداخت‌هایی که از طرف غیر از پرداخت‌کننده اصلی حقوق به اشخاص حقیقی به عمل می‌آید، پرداخت‌کنندگان مکلفند هنگام هر پرداخت، مالیات متعلق را با رعایت معافیت‌های قانونی مربوط به حقوق به جز معافیت موضوع ماده ۸۴ این قانون، به نرخ مقطوع ۱۰ درصد محاسبه، کسر و حداکثر تا پایان ماه بعد با فهرستی حاوی نام و نشانی دریافت‌کنندگان و میزان آن به اداره امور مالیاتی محل پرداخت کنند و در صورت تخلف، مسئول پرداخت مالیات و جریمه‌های متعلق خواهند بود.

توجه شود که ارائه دهندگانی که شخص حقوقی هستند مشمول تبصره 1 ماده 86 و کسر 10% مالیات نمی باشند.

برای ارائه دهندگان حقیقی، مطابق ماده 82 قانون مالیات مستقیم در صورتی که پرداخت به وی در ازای "تسلیم نیروی کار" خود بود، مشمول پرداخت مالیات حقوق می باشند. برای این دسته از ارائه دهندگان حقیقی، از آنجا که کسب و کار به عنوان غیر از پرداخت‌کننده اصلی حقوق می باشد، مشمول تبصره 1 ماده 86 قانون مالیات مستقیم و کسر 10% مالیات می باشد.

از آنجا که کسب و کار پلتفرمی کل پول خدمت/محصول را از خدمات گیرنده (مشتری) دریافت می کند، این درآمد می تواند یک درآمد کاذب برای کسب و کار باشد که در هنگام ممیزی مالیات می تواند مشکل ساز باشد. لذا وقتی از سهم پرداختی به ارائه دهنده 10% کسر می شود، ممیز اداره مالیات نمی تواند کل هزینه پرداختی به ارائه دهنده خدمت/محصول را غیرقابل قبول اعلام کند، اگر هم ممیز هزینه های پرداختی را غیرقابل قبول اعلام کند، قبض های پرداختی 10% مالیات موضوع ماده 86 می تواند به عنوان مالیات پرداخت شده، مورد قبول اداره مالیات می باشد که از مبلغ جریمه شده اداره مالیات کسر می گردد. 

3. حق بیمه پیمانکاری موضوع ماده 38 قانون تامین اجتماعی

ماده 38 تامین اجتماعی در مورد کسر حق بیمه پیمانکاری و اخذ مفاصا حساب بیمه از تامین اجتماعی می باشد. اقلام مشمول کسر حق بیمه تامین اجتماعی در بخشنامه 11.3 جدید درآمد سازمان تامین اجتماعی آمده و بخشنامه 11.1 جدید درآمد سازمان تامین اجتماعی آمده است. همچنین بخشنامه های سری 14 سازمان تامین اجتماعی (بخشنامه 14 جدید درآمد، و دیگر بخشنامه های سری 14 سازمان تامین اجتماعی شامل: 14.1، 14.2، 14.3، 14.9 و...) نیز می بایست بررسی شوند.

در این بخشنامه ها، موردی که مربوط به کسب و کارهای پلتفرمی می باشد در بند چهارم از بخش چهارم بخشنامه 11.3 جدید درآمد سازمان تامین اجتماعی آمده است که در تصویر زیر مشاهده می شود:

طی این بند، تامین اجتماعی با اشاره به دادنامه 1815 دیوان عدالت اداری مربوط به ابطال کسر حق بیمه از قراردادهای پیمانکاری تک نفره اشاره کرده است که در صورتیکه قرارداد پیمانکاری تک نفره فاقد رابطه دستوری کارفرمایی/کارگری باشد مشمول ماده 38 تامین اجتماعی و کسر حق بیمه تامین اجتماعی و اخذ مفاصاحساب بیمه نمی باشد.

 بدین منظور می بایست به این نکته توجه شود که قرارداد فی مابین کسب و کار و ارائه دهنده خدمت/محصول می بایست به گونه ای تنظیم شود که نشان دهد رابطه بین کسب و کار و ارائه دهنده خدمت/محصول از نوع دستوری کارفرمایی/کارگری نبوده است. بدین منظور می بایست در قرارداد بندهایی موجود باشد که نشان دهد ارائه دهنده خدمت/محصول اختیار رد درخواست کسب و کار برای انجام خدمت/محصول را داشته است. همچنین کلیه لوازم مورد نیاز انجام خدمت/محصول توسط خود ارائه دهنده خدمت/محصول فراهم شده است.

مرجع تشخیص اینکه قرارداد فی مابین کسب و کار و ارائه دهنده خدمت/محصول مشمول رابطه کارگری/کارفرمایی نمی باشد، سازمان تامین اجتماعی می باشد. در مورد اینکه قرارداد به نحوی تنظیم شود که مشمول قانون کار نشود، می توان از مشاوره وکیل متخصص قانون کار همکار بیدبرگ نیز بهره مند شد. 

در مورد حق بیمه پیمانکاری تامین اجتماعی، کسب و کار باید به این نکته توجه داشته باشد که اجرای ماده 38 همراه با تناقضات گسترده توسط بازرسان تامین اجتماعی انجام می شود. به دلیل پیچیدگی و گستردگی فعالیت های مشمول ماده 38 نیز می بایست حتما از مشاوره افراد خبره در این حوزه استفاده کنند. برای این منظور کسب و کارهای می توانند از خدمات مشاوره تلفنی سایت بیدبرگ که به صورت تخصصی در حوزه بیمه و مالیات فعالیت می کند بهره مند شوند. 

4. سنوات، عیدی، بیمه اجباری و دیگر مزایای قانون کار

کسب و کار پلتفرمی می بایست به این نکته توجه داشته باشد در صورتی که رابطه کسب و کار با ارائه دهنده خدمت/محصول مشمول قانون کار باشد، حتی بعد از چند سال ارائه دهنده خدمت/محصول می تواند از کسب و کار در اداره کار شکایت کرده و مدعی بیمه اجباری تامین اجتماعی و دریافت سنوات/عیدی و دیگر مزایای قانون کار خود شود. 

بدین منظور جنس همکاری و نوع قرارداد همکاری فی مابین کسب و کار و  ارائه دهنده خدمت/محصول می بایست به نحوی باشد که مشمول ماده 2 قانون کار نشود. اختیار در رد درخواست کسب و کار برای انجام کار توسط ارائه دهنده خدمت/محصول، تهیه لوازم لازم برای انجام کار توسط ارائه دهنده خدمت/محصول و نه کسب و کار، از جمله مواردی می باشد که می تواند نشان دهد رابطه کسب و کار با ارائه دهنده خدمت/محصول از نوع کارفرما-کارگری نبوده است. 

کسب و کارهای پلتفرمی می توانند برای دریافت مشاوره رایگان در زمینه حق بیمه پیمانکاری از طریق سایت بیدبرگ - مرجع بیمه و قانون کار  و برای دریافت مشاوره رایگان حوزه مالیات به سایت بیدبرگ - مرجع مالیات و امور شرکت ها مراجعه کنند. کسب و کارها همچنین می توانند برای دریافت مشاوره رایگان حوزه مسئولیت های حقوقی/کیفری  ناشی از ارائه نامناسب خدمات توسط ارائه دهنده به خدمات گیرنده، پولشویی و موارد مرتبط به سایت بیدبرگ - مرجع امور حقوقی و کیفری مراجعه کنند. همچنین می توانند درخواست مشاوره حضوری/تلفنی خود را از طریق صفحه اصلی سایت بیدبرگ ثبت کنند.

from Bidbarg.com https://ift.tt/2LxlXXO